Takozvana “habsburška vilica”, deformitet lica koji je pogađao istoimenu evropsku kraljevsku porodicu, posledica je 200 godina sklapanja brakova i razmnožavanja među sobom, pokazalo je novo istraživanje.

Genetičari i hirurzi analizirali su deformitete vidljive na raznim portretima pripadnika dinastije i uporedili ih sa brojem međusobnih brakova u porodičnim stablu.

Kuća Habsburga proizvela je austrijske i španske kraljeve i kraljice koji su okupirali presto Svetog rimskog carstva od 1438-1740. Generacije međusobno sklopljenih brakova obezbedile su očuvanje uticaja porodice, međutim to se na kraju pokazalo fatalnim – Karlo II nije mogao da dobije naslednika.

Sve do sada je bilo nejasno da li je “habsburška vilica” posledica međusobnih brakova ili ne. Muška linija porodičnog stabla završila se 1740, smrću Karla V, a loza se potpuno ugasila smrću njegove ćerke Marije Terezije 1780. Ipak, i danas postoje naslednici proširene porodice Habsburg. Tako je Ota fon Habsburga, nadvojvodu Austrije, koji je preminuo 2011, nasledilo njegovo sedmoro dece, 22 unučadi i dvoje praunučadi. Među članove čuvene porodice ubrajaju se austrijski i švedski političari Karl fon Habsburg i Valburga Habsburg Daglas, kako i skulptorka Gabrijela fon Habsburg.

– Dinastija Habsburg bila je jedna od najuticajnijih u Evropi, ali je postala poznata zbog međusobnih brakova, što je označilo njihov kraj. Sada smo po prvi put pokazali da postoji jasna pozitivna veza između međusobnih brakova i pojava habsburške vilice – izjavio je autor studije, genetičar Roman Vilas sa Univerziteta Santjago de Kompostela.

Vilas i njegove kolege su unajmili 10 facijalnih hirurga da uspostave dijagnozu domašaja deformiteta među 15 članova dinastije, na osnovu 66 realističnih i savremenih portreta. Oni su zagledali i deformitet maksimilarnih kostiju Habsburgovaca, uključujući istaknuti donju usnu i povijeni vrh nosa. Otkriveno je da je “habsburška vilica” – čiji je stručan naziv mandibularna prognatija – najviše bila izražena kod Filipa IV, koji je bio kralj Španije i Portugalije od 1621-1640.

Najveći stepen deformiteta maksimilarnih kostiju otkriven je kod pet članova porodice – Maksimilijana I, njegove čerke Margaret od Austrije, nećaka Karla I od Španije, Karlovog praunuka Filipa IV i Karla II od Španije. Najmanje pogođeni član porodice bila je Marija od Burgundije, koja se udala u habsburšku dinastiju 1477. Istraživači su tako uočili vezu između mandibularne prognatije i deformiteta maksimilarnih kostiju, ukazujući da te osobine verovatno dele genetsku bazu i da se treba smatrati da habsburška vilica pokriva oba stanja.

Kako bi utvrdili stepen sklapanja međusobnih brakova među Habsburgovcima naučnici su analizirali šire porodično drvo Habsburgovaca, koje se sastoji od preko 6.000 pojedinaca u oko 20 generacija. Otkrili su da postoji snažna veza između količine međusobnog mešanja i stepena mandibularne prognatije svakog Habsburgovca, te pozitivna veza sa deformitetom maksimilarnih kostiju, mada je to bilo statistički značajno za dve od sedam analiziranih karakteristika, preneo je “Dejli mejl”.

Tačan uzrok koji leži između tog odnosa međusobnog mešanja i habsburške vilice – ostaje nepoznat. Naučnici su, međutim, ukazali da razmnožavanje između rođaka povećava rizik da deca naslede dve identične forme jednog gena, što doprinosi smanjenju generalnog genetskog materijala i čini ih podložnijima da naslede loše crte.

Ipak, istakli su istraživači, mali broj proučenih pojedinaca znači da se mogućnost da je habsburška vilica stvar slučajnosti – ne može isključiti. Studija je objavljena u žurnalu “Anali ljudske biologije”.

BONUS VIDEO: Geni i inteligencija

Reply
Share this

Blic online